"ما بی تاب و نیایش بی رنگ

از مهرت لبخندی کن..بنشان بر لب ما

باشد که که سرودی خیزد در خورد نیوشیدن تو.

ما هسته پنهان تماشاییم

ز تجلی ابری کن..بفرست..که ببارد بر سر ما

باشد که به شوری بشکافیم

باشد که ببالیم و به خورشید تو پیوندیم..."

اما فکر نمی کنم بتونیم این وسط قیافه حق به جانبی بگیریم. نمی تونیم مثل "این نامه" خطاب به یک کمپانی غربی مدام همون سخنرانی تهوع آور تاریخی رو در مورد عظمت ایران باستان و تمدن کهن و منشور حقوق بشر و کوروش کبیر تکرار کنیم و انتظار داشته باشیم همه دنیا جلوی این همه شکوه و عظمت سر تعظیم فرود بیارن.

نمی تونیم چون اون چیزی که به ما ضربه می زنه یه فیلم گیشه ای هالیوودی نیست.اون فیلم اونقدرها که ما بزرگش می کنیم بزرگ و مهم نیست. فاجعه رو ما خودمون ساختیم و می سازیم.ضربه ها رو خودمون می زنیم. ما که سد درست می کنیم تا آب ببندیم به همون میراث کهنی که هی سنگش رو به سینه می زنیم! ضربه رو مجری محترم اخبار شبکه ۴ میزنه که میگه :"فیلم ۳۰۰ با هدف ضربه زدن به فرهنگ ایرانی-اسلامی ساخته شده" و براش مهم نیست که خشایارشاه و سپاهش چه ربطی به "فرهنگ اسلامی" پیدا می کنن مهم اینه که اون هم واسه فرهنگ ایرانی تا وقتی پسوند اسلامی نداشته حرمتی قائل نمیشه چه برسه به کمپانی برادران وارنر.

بحث کهنه و مسخره ایه.خون خودتون رو واسه فیلم ۳۰۰ کثیف نکنید.فقط تو رو به هر کی می پرستید وقتی واسه دشمنان جور و واجور این مملکت بیانیه صادر می کنید و کری می خونید بالا غیرتا پای این کوروش مادر مرده ای که خودش در شرف غرق شدن هست رو وسط نکشید !

غروب برای صرف چای به سایرین بپیوندد و به همه گوشزد کند که:"در تمام آن ساعاتی که شما در قیل و قال برق انداختن مال دنیا بودید من مشغول حرکت فرهنگی مطالعه کتاب  "گل صحرا" بودم و کلی از لحاظ معنوی دچار جهش شدم."

سایرین یک جور خصمانه ای به آدم نگاه می کنند اما این چیزی از محسنات و لذات "خانه تکانی" کم نمی کند !

زن بودن چیز عجیبی نیست ، هرچند این را خیلی ها نمی فهمند.همان خیلی هایی که "زن بودن" را معادل "مرد نبودن" فرض می کنند، همان خیلی هایی که زنها را دو قسمت می کنند؛ زنان خوب،فداکار،نجیب،آرام، باحیا و زنان بد ،گستاخ،بی شرم،یاغی. زنان خوب معشوق می شوند و قدیسه، زنان بد ساحره و جادوگر.

زنان خوب آرام اند،با لبخندهای ملیح،شمرده سخن می گویند و آهسته راه می روند.زنان خوب اعتراض نمی کنند،دنبال حق شان نمی دوند،شوهر و بچه هایشان را ول نمی کنند تا روی آسفالت های خیابان رو به روی دادگاه انقلاب ولو شوند و دم از تساوی و آزادی بزنن. پس اینها می شوند "زنان بد" و جای زنان بد در زندان است، بند 209 اوین ؛ جایی که می شود همه بدی های دنیا را تویش ریخت و از شرشان خلاص شد و این کاری است که همان "خیلی ها"یی که "زن بودن" را نمی فهمند به نحو احسن انجام دادند.دست مریزاد! خسته نباشید برادران!

دست مریزاد به شما که حافظ امنیت ملی هستید و البته این تقصیر شما نیست که این "امنیت ملی" آنقدر گل و گشاد است که هر جا پا بگذاریم ممکن است خدای ناکرده لگدش کنیم.تقصیر شما نیست که برای حفظ این امنیت ملی باید اصل 27 قانون اساسی (مبنی بر مجاز بودن اجتماعات آرام و غیر مخل به مبانی اسلام) را در حد کشک تلقی کرد و برای دفاع از ارزشها با مشت و لگد و ناسزا به جان زنانی افتاد  که هرجا می روند "امنیت ملی" و "مبانی اسلام" را به مخاطره می اندازند. تقصیر شما نیست که این روزها زنان وقیح شده اند و دم از تساوی و حق و حقوق می زنند !

زمانه خراب است برادران ! دوران "زنان خوب" به سر آمده؛ زنان با لبخندهای ملیح و زنان همیشه راضی. عصر "دزدمونا" ها سپری شده و این زنان امروزی متاسفانه قصد "خفه شدن" ندارند. بند 209 را کمی وسعت دهید به افتخار تمام "زنان بد" این سرزمین...

*******************

مرتبط:

۱.تردد مینی بوس های همبستگی در خیابان های تهران/ زنستان

۲.عفو بین‌الملل: زنان بازداشت‌شده ایرانی را رها کنید/ زمانه

۳.جنبش زنان از بند 209 عبور خواهد کرد/ مهرانگیز کار

۴.در بند کردن رنگین کمان/ابر اردیبهشت

۱. بهترین اتفاق امروز لذت بردن از تماشای "شب به خیر و موفق باشید" ساخته زیبا و تحسین برانگیز "جرج کلونی" بود. کمتر پیش میاد که آدم مجذوب تک تک صحنه های یک فیلم بشه اما این فیلم تک تک صحنه هاش مجذوب کننده بود. جدا از بحث هنری امشب با تماشای این فیلم یاد "همه مردان رئیس جمهور " افتادم.گاهی وقتها فقط دیدن یک فیلم خوب در پایان یک روز نه چندان خوب حال آدم رو سر جا میاره.

۲.امیدوارم هفته گذشته فیلم "stay" رو از "سینما ماوراء" دیده باشید.شاید مثل من تکرارش رو هم نگاه کرده باشید و هر دو بار هم چسبیده باشین به صفحه تلویزیون ! گمونم "دیوید بنیوف"  (فیلمنامه نویس) خودش هم نمی تونست پایان داستان رو حدس بزنه!

۳. "اسکورسیزی" نازنین هم اسکار امسال رو برد." تا باد چنین بادا..."